Ernesto Che Guevara, bir çobanın yetkililere yerini ihbar etmesi üzerine saklandığı yerde tutuklandı. O sırada bir subay çobana:
— Hayatının tamamını sizin haklarınız ve özgürlüğünüz için mücadeleye adamış bu adamı neden ihbar ettiniz, diye sordu.
Çoban:
— Çünkü savaş koyunlarımı ürkütüyor, diye cevap verdi.
Ve birkaç yüzyıl önce Mısır’da Muhammed Karim adında bir asker, General Napolyon Bonapart önderliğindeki Fransız işgaline karşı direnişe önderlik etmişti.
Karim esir düştüğünde Napolyon onu ölüme mahkûm etti. Yanına çağırdı ve ona şöyle dedi:
— Ülkesi için senin gibi cesur bir adamın ölmesini görmek beni çok üzüyor. Tarihin beni ülkelerini savunan cesur adamların katili olarak hatırlamasını istemiyorum. Bu yüzden seni affedeceğim ama kaybettiğim askerlerin tazminatı olarak bana 10 bin altın para vermen gerekiyor.
Muhammed Karim gülümsedi ve ona şöyle dedi:
— Benim yeterli param yok ama kasabamdaki tüccarlar bana 100 binden fazla altın borçlu.
Böylece Napolyon, Karim’e ödeme yapması için kısa bir süre verdi ve onu zincirleyip Fransız askerleri eşliğinde kasabasına gönderdi. Çünkü uğruna fedakarlık yaptığı kişilerin onu hayal kırıklığına uğratmayacağı umuduyla doluydu ancak hiçbiri ona borcunu ödemedi, bunun yerine hepsi onu ülkeyi ve İskenderiye ekonomisini mahvetmekle suçladı.
Muhammed Karim, Napolyon’a kalbi kırık bir şekilde geri döndü.
Napolyon eli boş dönen Karim’e şöyle dedi:
— Fransa’ya karşı savaştığın için seni idam etmeyeceğim ancak hayatını para kazanmakla meşgul olan ve ülkelerine karşı görevlerini unutan korkaklara feda ettiğin için seni idam edeceğim.
Uğruna fedakârlık yaptığınız insanlarda bir karşılığınız yoksa; cesaret, boşluğa atlamaktır. Tarihçi Muhammed Raşid Reda şöyle diyor;
“Cahil bir topluma isyan eden kişi, körlerin yolunu aydınlatmak için kendini yakan kişiye benzer!”
